< Terug

Halloween baaienbuurt

Op 27 oktober is het zover, de avond waar vele weken voorbereiding aan vooraf is gegaan.

Overdag hebben we gelukkig erg goed weer gehad zodat het voorbereiden weer een klein feestje op zich was.

Alle deelnemende huizen waren al vanaf de middag druk bezig met het voorbereiden van hun tuinen. Leuk om te zien dat ze regelmatig even bij elkaar langs liepen en elkaar hielpen om er weer een leuke avond van te maken.

Een aantal nieuwe deelnemers gaan dit jaar vol enthousiasme aan de slag en toveren de mooiste creaties in hun tuinen.

Als het zes uur is beginnen de kleintjes zich te verzamelen op het speelplein. Een beetje afwachtend omdat ze niet zo goed weten wat ze kunnen verwachten. Maar op uitnodiging van de verteller verzamelen ze zich al snel bij het kampvuur. Onze lieve vrijwilligers helpen met het zoeken van een plekje en delen alvast wat lekkers te snoepen uit.

Leuk om te zien is dat niet alleen de kindjes zich prachtig hebben verkleed maar dat ook de ouders flink hun best hebben gedaan.

Als het tijd is begint er een spannend verhaal over een jongetje en zijn muziekleraar. Wat veel mensen niet weten is dat wij een geweldige vioolspeler in onze wijk hebben wonen. Gelukkig was deze bereid om een opname voor ons te maken die wij aan het einde van het verhaal, wat al doorspekt was met de nodige special effecten, konden afspelen (live spelen was helaas niet mogelijk door de weersomstandigheden).

Nog onder de indruk van alles wat de kindjes gezien en gehoord hadden was het natuurlijk tijd voor die heerlijke zak snoep die ze op mochten komen halen. Na nog een hoop opgewonden heen en weer gefladder van de kleintjes begon het langzaam tijd te worden voor de groteren.

Ze zouden een speurtocht gaan lopen langs de deelnemende huizen, hier letters verzamelen en deze vervolgens samen puzzelen tot een zin die als beloning een zak snoep oplevert.

Wat was de tocht geweldig, van hele gangen die in voortuinen waren gemaakt, spooktenten, enge clowns en grafkisten die bewogen tot poppen die uit putten klommen. Iedereen had er merkbaar veel tijd in gestoken.

Wat de speurders niet wisten was dat er ook nog een aantal griezels op pad waren gestuurd die ze onderweg de stuipen op het lijf mochten jagen. Er klonk dus onderweg nog weleens een gil van schrik.

Na ongeveer een uur kwamen de eerste puzzelaars weer terug met het juiste antwoord op onze vraag. Het snoep en de ervaring van de speurtocht werd goed ontvangen, zowel door de kinderen als de meelopende ouders.

Het was weer een geslaagde avond in de Baaienbuurt.